تو چه دانی که پس هر نگاه ساده ی من
چه جنونی ، چه نیازی ، چه غمی است
یه نگاه تو که پر عصمت و ناز بر من افتاد چه عذاب و ستمی است
دردم این نیست
ولی
دردم این است
که من
بی تو دگر از جهان دورم و بی خویشتنم
پوپکم ، آهوئکم
تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم![]()